۲۹. نعمان بن عمرو اَزدی راسبی

نعمان بن عمرو اَزدی راسبی

نعمان بن عمرو اَزدی راسبی

نعمان، از اصحاب امیر مؤمنان علی (ع) در جنگ صفین بود. از آن حادثه ها هم زخم‌ها بر تن داشت و هم زخم ها بر دل.

نعمان، ناله های هراس زدگان لیله الهریر در صفین شنیده بود و شکوه شمشیر زدن مالک اشتر را در این نبرد. اما تلخی دگرگون شدن صحنه و فریب ساده لوحان با مشاهده ی قرآن بر نیزه، زخمی بود که با هر بار یادآوری تازه می‌شد.

در قیام کوفه نیز شاهد خیانت ها و پیمان شکنی ها بود و شهادت حضرت مسلم و هانی.

سر انجام همراه بر درش ځلاس، کوفه را رها کرد و به کربلا آمد تا یاور و همراه با عبد الله حسین (ع)باشد.

زمان رسیدن به کربلا روز هشتم محرم بود. سپاه امام در محاصره و آب را به روی خیمه ها و یاران امام بسته بودند.

نعمان عاشقانه در صف یاران قرار گرفت و خود را برای دفاع از حریم حسینی آماده کرد.

برخی نوشته اند که او و برادرش در سپاه عمر سعد بودند و با مشاهده‌ی مظلومیت امام از کفر و ضلالت گسستند و به نور و هدایت حسینی پیوستند.

سر انجام نعمان در روز عاشورا، در تیرباران صبح همراه با پنجاه تن شهید خونین بال به سمت روشن فلاح و فوز، بال و پر گشود.

او در هنگام شهادت ۵۰ ساله بود. در زیارت رجبیه به او سلام داده شده است: السلام علی نعمان بن عمرو

برخی شهادت او را بین حمله نخستین تا ظهر عاشورا دانسته اند که درست تر همان شهادت در تیرباران صبح است.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *