۳۴. زهیر بن سلیم ازدی

زهير بن سليم ازدی

زهیر بن سلیم ازدی

زهیر بن سلیم ازدی اهل کوفه بود و از قبیله ی مشهور اَزد. برادرش مخنف بن سلیم از یاران فداکار امیر مؤمنان علی (ع) بود.

زهیر در کوفه، چهر ه‌ای ممتاز و درخشان بود او را به نبرد قادسیه می شناختند. در آن نبرد یکی از سرداران ایرانی به نام نخارجان یا نخیر خان به میدان آمد و مبارز طلبید و زهیر در صحنه ی کارزار حاضر شد و در نبردی سهمگین موفق شد حریف تناور و جنگ دیده ی خود را به خاک بنشاند.

زهیر، رشید، رزم آزموده، شجاع، شریف و بزرگ منش، قرآن شناس و دوستدار اهل بیت بود که در جنگ صفین نیز سابقه‌ی حضور و همراهی با امیرالمؤمنین علی (ع) داشت.

شگفت آن است که پسرش عبدالله بن زهیر بن سلیم ازدی از فرماندهان لشکر عمر سعد بود و تلاش زهیر در جذب فرزند و یاوری امام حسین (ع) کارگر نیفتاد.

زهیر خود نیز تا شب عاشورا در لشکر عمر سعد بود و امید داشت که کار با مصالحه پایان پذیرد اما وقتی مطمئن شد عمر سعد در قتال با اباعبدلله مصمم است، تصمیم خود را گرفت و به امام عاشورا پیوست. در آن هنگام زهیر ۷۰ ساله بود.

سرانجام در صبح عاشورا و تیرباران دشمن، این پیر پاک باز با زخم های پیاپی تیرها بر خاک افتاد و خندان به محبوب پیوست.

فضل بن عباس ربیعه شاعر مشهور عرب در قصیده‌ای بنی امیه را شماتت می کند و شهادت زهیر را یکی از گناهان بنی امیه بر می شمرد:

إرجعوا عامره و ردوا زهیراً

ثم عثمان فارجعوا غارمینا

امام زمان او را می ستاید و سلام می دهد: السلام على زهیر بن سلیم الاَزدی.

گویا یکی از تیرهای کاری که به شهادت زهیر منجر شد تیر فرزندش عبدالله بود!

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *